تبلیغات
بلوط - مجموعه ی ضرب المثل های فارسی (سری هفتم)

شارژ ایرانسل

فال حافظ

دهکده ی اطلاعات

 


مجموعه ی ضرب المثل های فارسی (سری هفتم)

سر بریده سخن نگوید!

دختر تنبل، مادر كدبانو را دوست داره!

با سیلی صورت خودشو سرخ نگه میداره!

اگه دعای بچه ها اثر داشت، یك معلم زنده نمی موند!

فلفل نبین چه ریزه بشكن ببین چه تیزه!

با كدخدا بساز، ده را بچاپ!

با گرگ دنبه میخوره، با چوپان گریه میكنه!

سر بزرگ بلای بزرگ داره!

اگـه زری بـپوشی، اگـر اطلس بـپوشی، هـمون كنگر فـروشی!

باید گذاشت در كوزه آبش را خورد!

اگه علی ساربونه، میدونه شتر رو كجا بخوابونه!

با یك دست دو هندوانه نمی شود برداشت!

در بیابان گرسنه را شلغم پخته به ز نقره خام!

اگه لر به بازار نره بازار میگنده!

بچه سر پیری زنگوله پای تابوته!

فیلش یاد هندوستان كرده!

بخور و بخواب كار منه، خدا نگهدار منه!

برای كسی بمیر كه برات تب كنه!

برای یك بی نماز، در مسجد و نمی بندند!

در جنگ، حلوا تقسیم نمی كنند!

به روباهه گفتند شاهدت كیه ؟ گفت: دمبم!

خار را در چشم دیگران می بینه و تیر را در چشم خودش نمی بینه!

فیل و فنجان!

خاك خور و نان بخیلان مخور!

بزك نمیر بهار میاد كنبزه بـا خیار میاد!

در جـوانی مـستی، در پیـری سستی، پـس كی خد پـرستی؟!

خانه ای را كه دو كد بانوست، خاك تا زانوست!

خانه اگر پر از دشمن باشه بهتره تا خالی باشه!

بگو نبین، چشممو هم میگذارم، بگو نشنو در گوشمو میگیرم، اما اگر بگی نفهمم، نمیتونم!

سر بیگناه، پای دار میره اما بالای دار نمیره!

خدا روزی رسان است، اما حرکتی هم می خواهد!

خدا گر ببندد ز حكمت دری ز رحمت گشاید در دیـگری

در جیبش را تار عنكبوت گرفته است!

به مالت نناز كه به یك شب بنده، به حسنت نناز كه به یك تب بنده!

اگه مهمون یكی باشه، صاحبخونه براش گاو می كشه!

خدا میان دانه گندم خط گذاشته!

خدا نجار نیست اما در و تخته رو خوب بهم می ندازه!

به ماه می گه تو در نیا من در میام!

در جهان هر كس كه داره نان مفت، میتواند حرفهای خوب گفت!

خدا وقتی بخواد بده، نمی پرسه تو كی هستی؟

خدا همه چیز را به یك بنده نمی ده!

سر پیری و معركه گیری!

در حوضی كه ماهی نیست، قورباغه سپهسالاره!

غاز می چرونه!

خدا یه عقل زیاد به تو بده یه پول زیاد به من!

خر، آخور خود را گم نمیكنه!

اگه نخوردیم نون گندم، دیدیم دست مردم!

در خانه ات را ببند همسایه تو دزد نكن!

خدایا آنكه را عقل دادی چه ندادی و آنكه را عقل ندادی چه دادی!

غلام به مال خواجه نازد و خواجه به هر دو!

خربزه كه خوردی باید پای لرزش هم بشینی!

در خانه اگر كس است یك حرف بس است!

خر ما از كرگی دم نداشت!

امان از خانه داری، یكی می خری دو تا نداری!

خنده كردن دل خوش میخواد و گریه كردن سر و چشم!

غم مرگ برادر را برادر مرده می داند!

در خانه هر چه، مهمان هر كه!

خواهر شوهر، عقرب زیر فرشه!

سر خر باش، صاحب زر باش!

خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو!

خود گوئی و خود خندی؟ عجب مرد هنرمندی!

درخت پر بار، سنگ می خوره!

درخت كج جز به آتش راست نمیشه!

خودم كردم كه لعنت بر خودم باد!

امان ازدوغ لیلی، ماستش كم بود آبش خیلی!

درخت هر چه بارش بیشتر بشه، سرش پائین تر میاد!

سر را با پنبه می برد!

خوش زبان باش در امان باش!

گاو پیشانی سفیده!

گاوش زائیده!

گاو نه من شیر!

درد، كوه كوه میاد، مومو میره!

سر زلف تو نباشد سر زلف دگری!

گذر پوست به دباغ خانه میافته!

در دنیا همیشه بیك پاشنه نمی چرخه!

گربه برای رضای خدا موش نمیگیره!

در دروازه را میشه بست، اما در دهن مردم و نمیشه بست!

گربه تنبل را موش طبابت می كنه!

سرش از خودش نیست.

گربه را دم حجله باید كشت!

در دنیا یه خوبی میمونه یه بدی!

گربه شیر است در گرفتن مـوش لیك موش است در مصاف پلنگ

در دیزی وازه، حیای گربه كجا رفته!

اولاد، بادام است اولاد اولاد، مغز بادام!

گر تو قرآن بدین نمط خوانی بـبری رونـق مـسلمانی ر

گر حكم شود كـه مست گیرند در شهر هر آنچه هست گیرند

گر در یمنی چو با منی پیش منی ور پیش منی چو بی منی در یمنی

گـرد نـام پـدر چـه مـیگردی؟ پـدر خـویش باش اگر مـردی!

گر صبر كنی ز غوره حلوا سازیم!

سرش به تنش زیادی میكنه!

گر زمین و زمان به هم دوزی ندهندت زیاده از روزی!

در زمستان یه جل بهتر از یه دسته گله!

گره ای كه با دست باز میشه نباید با دندان باز كرد!

سرش توی حسابه!

قدر زر، زرگر شناسد قدر گوهر، گوهری!

گـفت: چشم تنگ دنیا دار ر یا قـناعت پـر كند یـا خاك گور

در زیر این گنبد آبنوسی، یكجا عزاست یكجا عروسی!

گنج بی مار و گل بی خار نیست شادی بی غم در این بازار نیست

درس ادیـب اگـر بـود زمــزمه مــحبتی جمعه به مكتب آورد طفل گریز پای را.

از مكافات عـمل غافل نشو گندم از گندم بروید جو ز جو

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله مـن آن چه البته به جائی نرسد فریادست

اول برادریتو ثابت كن، بعد ادعای ارث و میراث كن!

در شهر كورها یه چشمی پادشاست!

موهاشو توی آسیاب سفید نكرده!

گــوهر پـاك بباید كـه شـود قـابل فـیض ورنه هر سنگ و گلی لؤلؤ مرجان نشود


 

 




کلمات کلیدی : ضرب المثل , ایرانی , گنج , گل , خار , مکتب , گندم ,
نویسنده : میلاد زینالی لکی تاریخ : پنجشنبه 4 مهر 1392 موضوع : ضرب المثل      نظرات

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.


تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به بلوط می باشد.