شارژ ایرانسل

فال حافظ

دهکده ی اطلاعات

 


مجموعه ی ضرب المثل های فارسی (سری دوم)

دست، دست را میشناسه!

كرایه نشین، خوش نشینه!

آب از سرش گذشته!

كرم داران عالم را درم نیست /درم داران عالم را كرم نیست.

هر چه دیر نپاید دلبستگی را نشاید             " بقیه در ادامه مطلب"

كرم درخت از خود درخته!

كس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من!

سرم را می شكنه نخودچی جیبم می كنه!

كسی را در قبر دیگری نمی گذارند!

هر چه رشتم پنبه شد!

كسی كه از آفتاب صبح گرم نشد از آفتاب غروب گرم نمیشه

دست راست را از چپ نمیشناسه!

كسی كه از گرگ می ترسه گوسفند نگه نمی داره!

از اونجا مونده، از اینجا رونده!

كسی كه منار می دزده ، اول چاهش را می كنه!

هر چه سر بزرگتر، درد بزرگتر!

كسی كه خربزه می خوره، پای لرزش هم میشینه!

دستش به دم گاو بند شده!

كشته از بس كه فزونست كفن نتوان كرد!

هر چه عوض داره گله نداره!

سرم را سرسری متراش ای استاد سلمانی /كه ما هم در دیار خود سری داریم و سامانی.

كف دستی كه مو نداره از كجاش میكنند!

دستش به خر نمیرسه پالان خر را بر میدارد!

آب پاكی روی دستش ریخت!

كفشات جفت، حرفات مفت!

هر چه كنی بخود كنی گر همه نیك و بد كنی!

كفشاش یكی نوحه میخونه، یكی سینه میزنه!

كفگیرش به ته دیگ خورده!

هر چه میگم نره، بازم میگه بدوش!

كلاغ خواست راه رفتن كبك را یاد بگیره راه رفتن خودش هم یادش رفت

هر چه مار از پونه بدش میاد بیشتر در لونه اش سبز میشه

كلاغ سر لونه خودش قارقار نمی كنه!

سرنا را از سر گشادش میزنه!

كلفتی نون را بگیر و نازكی كار را!

هر چیز كه خوار آید یك روز به كار آید!

دستش بدهنش میرسه!

كله اش بوی قرمه سبزی میده!

از اون نترس كه های و هوی داره، از اون بترس كه سر به تو داره

دستش در كیسه خلیفه است!

کمال همنشین در من اثر کرد و گرنه من همان خاکم که هستم (سعدی)

هر خری را به یك چوب نمی رونند!

كم بخور همیشه بخور!

کمم گیری کمت گیرم, نمرده ماتمت گیرم

دستش شیره ایست یا دستش چسبناك است!

كوزه گر از كوزه شكسته آب میخوره!

هر دودی از كباب نیست!

دستش را توی حنا گذاشت!

كوه بــه كوه نمی رسه، آدم به آدم می رسه!

آب در كوزه و ما تشنه لبان می گردیم!

لالائی میدونی چرا خوابت نمیبره!

دست شكسته بكار میره، دل شكسته بكار نمیره!

سری را که درد نمی كند دستمال مبند!

لر اگر ببازار نره بازار میگنده!

هر رفتی، آمدی داره!

دست شكسته وبال گردنه!

لقمان حكیم را گفتند: ادب از كه آموختی؟ گفت: از بی ادبان

از این امامزاده كسی معجز نمی بینه!

لگد به گور حاتم زده!

هر سخن جائی و هر نكته مکانی دارد!

دستش نمك نداره!

لیلی را از چشم مجنون باید دید!

دست كار دل و نمیكنه و دل كار دست و نمیكنه!

ما از خیك دست برداشتیم خیك از ما دست بر نمیداره!

هر سرا زیری یك سر بالائی داره!

مادر را دل سوزد، دایه را دامن!

سزای گرانفروش نخریدنه!

دستش كجه!

مادر زن خرم كرده، توبره بر سرم كرده!

آب را گل آلود می كنه كه ماهی بگیره!

مادر مرده را شیون میاموز!

هر سركه ای از آب، ترش تره!

دست كه به چوب بردی گربه دزده حساب كار خودشو میكنه!

مار بد بهتر بود از یار بد!

سری كه عشق ندارد كدوی بی بار است./ لبی كـه خنده ندارد شكاف دیـوار است

مار پوست خودشو ول می كنه اما خوی خودشو ول نمیكنه

دست كه بسیار شد بركت كم می شود!

مار تا راست نشه به سوراخ نمیره!

از این دم بریده هر چی بگی بر میاد!

مار خورده افعی شده!

هر سگ در خونه صاحابش شیره!

مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید میترسه!

مار گیر را آخرش مار می كشه!

دست ما كوتاه و خرما بر نخیل./پای ما لنگ است و منزل بس دراز

ماست مالی كردن!

آب زیر پوستش افتاده!

ماستی كه ترشه از تغارش پیداست!

هر شب شب قدر است اگر قدر بدانی!

ما صد نفر بودیم تنها، اونها سه نفر بودند همراه!

ما كه در جهنم هستیم یك پله پائین تر!

هر كس از هر جا رونده است با ما برادر خونده است!

مال است نه جان است كه آسان بتوان داد!

از این ستون به آن ستون فرجه!

مال بد بیخ ریش صاحبش!

هر كه بامش بیش برفش بیش!

مال به یك جا میره ایمان به هزار جا!

دستی را كه حاكم ببره خون نداره یا دیه نداره!

مالت را خار كن خودت را عزیز كن!

سفره نیفتاده ( نینداخته ) بوی مشك میده!

مال خودت را محكم نگهدار همسایه را دزد نكن!

دستی را كه نمیتوان برید باید بوسید!

مال خودم مال خودم مال مردمم مال خودم!

آب كه یه جا بمونه، می گنده.

مال دنیا وبال آخرته!

هر كه به یـك كار، به همه كار,هر كه به همه كار به هیچ كار

مال ما گل مناره، مال مردم زیر تغاره!

پول باد آورده چند و چون نداره!

سفره نیفتاده یك عیب داره ! سفره افتاده هزار عیب!

مال ممسك میراث ظالمه!

از بی كفنی زنده ایم!

مال همه ماله، مال من بیت الماله!

ما و مجنون همسفر بودیم در دشت جنون ,او بــه مطلب ها رسید و ما هنوز آواره ایم.

سقش سیاه است!

هر كه به امید همسایه نشست گرسنه میخوابه!

ماه همیشه زیر ابر پنهان نمیمونه!

دشمن دانا بهتر از دوست نادان

ماه درخشنده چو پنهان شود , شـب پـره بازیگر مـیدان شود!

هر كه تنها قاضی رفت خوشحال بر میگرده!

ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است!

ماهی ماهی رو میخوره، ماهی خوار هر دو را!

سگ بادمش زیر پاشو جارو میكنه!

ماهی و ماست؟ عزرائیل میگه بازم تقصیر ماست؟

مثل سیبی كه از وسط نصف كرده باشند!

از دست پس میزنه، با پا پیش میكشه!

مردی كه نون نداره اینهمه زبون نداره!

مرغ بیوقت خوان را باید سر برید!

دعا خانه صاحبش را می شناسد!

مرغ یه پا داره!

سگ باش، كوچك خونه نباش!

مرگ به فقیر و غنی نگاه نمیكنه!

هر كه خری نداره غمی نداره!

مرگ یه بار شیون یه بار!

مزد آن گرفت جان برادر كه كار كرد.

سگ پاچه صاحبش را نمی گیره!

معامله با خودی غصه داره!

معامله نقد بوی مشك میده!

هر كه خیانت ورزد دستش در حساب بلرزد!

معما چو حل گشت آسان شود!

دل سفره نیست كه آدم پیش هر كس باز كنه!

مغز خر خورده!

از تنگی چشم پیل معلوم شد, آنان که غنی ترند محتاج ترند

ملا شدن چه آسون، آدم شدن چه مشكل!




کلمات کلیدی : مجموعه ی ضرب المثل های فارسی (سری دوم) , ضرب المثل , مغز خر خورده , قطره قطره جمع گردد , ضرب المثل های فارسی , معما چو حل گشت آسان گشت , مرغ یه پا داره ,
نویسنده : میلاد زینالی لکی تاریخ : جمعه 1 شهریور 1392 موضوع : ضرب المثل      نظرات

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.


تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به بلوط می باشد.